Κυριακή 15 Δεκ 2019 23:17      

ΕΙΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ: Γιατί πορεία στην πρεσβεία;

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάθε χρόνο τελειώνει η πορεία για το Πολυτεχνείο στην αμερικάνικη πρεσβεία. 

Οι αμερικανοί σαν υπερδύναμη έκαναν τη δουλειά τους και δεν ξέρουμε αν το πολυτεχνείο ήταν η αφορμή για να διώξουν τον Παπαδόπουλο γιατί είχε αρχίσει να αυτονομείται. Είναι γνωστό ότι το 1973 στις 6 Οκτωβρίου  γιορτή του Γιομ Κιπούρ, το Ισραήλ δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση από Αίγυπτο και Συρία. Πάνω στην αναστάτωση οι αμερικανοί ζήτησαν από την Ελλάδα να προσγειώσουν αεροπλάνα σε Ελευσίνα και Σούδα για να βοηθήσουν το Ισραήλ. Λόγω των φιλικών μας σχέσεων με τα αραβικά κράτη ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε κι έφαγε το κεφάλι του. Δεν λέμε ότι οργάνωσαν οι αμερικανοί το Πολυτεχνείο αν και είχαν στρατό από πράκτορες. Η φοιτητική εξέγερση ήταν συνέχεια της εξέγερσης της Νομικής (Φεβρουάριος του 1973) η οποία όμως δεν είχε την  ανταπόκριση του κόσμου που είχε εκείνη του Πολυτεχνείου που έδειξε καθαρά την αντίθεση του λαού στη Χούντα. Η επόμενη κυβέρνηση της Χούντας ήταν απόλυτα εξαρτώμενη από τις ΗΠΑ που έβαλε ανδρείκελα να παριστάνουν τους υπουργούς. 

Η διαμαρτυρία μας προς τις ΗΠΑ τι αφορά; Το ότι εκμεταλλεύτηκαν το Πολυτεχνείο κι έβαλαν δική τους χούντα; Τότε την πρώτη χούντα ποιός την έβαλε; Γιατί τα ανάκτορα είχαν έτοιμη τη δική τους με στρατηγούς κι όχι με παρακατιανούς συνταγματάρχες κι ένα ταξίαρχο. Αλλά τότε οι πολιτικοί μας τι ρόλο έπαιζαν; Ήταν απασχολημένοι με το να βγάζει ο ένας το μάτι του άλλου; (παλιά μου τέχνη κόσκινο;)

Έτσι ουσιαστικά έφεραν τον Ππαδόπουλο, όπως είχαν κάνει κάτι προκάτοχοί τους με τον Μεταξά. Προκειμένου να συνεννοηθούν άφηναν τους άλλους να αλωνίζουν. Δηλαδή ήταν κατώτεροι των περιστάσεων. Αλλά τους πολιτικούς ποιοί τους ψήφιζαν

Με άλλα λόγια θέλουμε να πούμε ότι η πορεία έπρεπε να γίνεται προς τη Βουλή αλλά οι πολιτικοί θα είχαν ένα πελώριο καθρέφτη που θα έγραφε: «Να οι ένοχοι! Αυτοί μας ψήφισαν!» 

Προκειμένου λοιπόν να φταίμε εμείς θεωρήσαμε ότι είναι προτιμότερο να φταίνε οι αμερικανοί και είναι η πορεία αυτή, το δικό μας Γιομ Κιπούρ, δηλαδή γιορτή εξιλέωσης. Πρώτα γιατί ψηφίζουμε τενεκέδες ξεγάνωτους και μετά για την ανοχή που δείξαμε στη Χούντα. 

Πιο παραστατικό θα ήταν να έχουμε επικεφαλής της πορείας όχι τη σημαία του  Πολυτεχνείου αλλά έναν τράγο τυλιγμένο στην αμερικάνικη σημαία. Αυτός θα ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος ο αίρων τας αμαρτίας μας που θα τον έκαιγαν να πάρουν και λίγο τσίκνα οι «σύμμαχοι». Έτσι θα βγαίναμε λάδι και θα ερχόταν η κάθαρση στην τραγωδία μας.
 
Κώστας Δαλακιουρίδης

Scroll to Top