Παρασκευή 4 Δεκ 2020 6:55      

Χωρίς αλεξίπτωτο | γράφει ο Σταύρος Μόσχης

staurosmoschis@gmail.com

Οδηγίες Χρήσης: Κάθισε.

  Μισό λεπτό, να γίνουν τα μαθηματικά. Ο Μέσος Όρος του δεκαεπτά προκύπτει από την διαίρεση των μασκών και την μετατροπή τους σε χαλκό, αφού πρώτα μετουσιωθεί ο μαθητής σε γεωτρύπανο για να περάσει αδιάσπαστος και αδιαίρετος από το σύμπλεγμα της αράχνης του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Επί τα Αυτά, όταν και εφόσον έχει βρεθεί πως ανήκει και δεν ανήκει, ταυτόχρονα, στις ομάδες που μεταδίδουν τον ιό του Δυτικού Νείλου. Α όχι, αυτός δεν μας αφορά ιδιαίτερα τώρα.

  Επίσης, θα ήθελα να προβώ σε κάποιες ευχαριστίες. Ευχαριστούμε σήμερον, τον συμπολίτη συνομωσιολόγο που μας προσφέρει όλες τις απαραίτητες γνώσεις στην καθημερινότητα από τα site με προέλευση από στρατόσφαιρα και πάλι πίσω, αφού και μόνο τότε μπορεί ο ιός να μην υπάρχει και οι μάσκες υπάρχουν για το συμφέρον εκείνων που τις πωλούν, άρα ιός δεν υπάρχει, άρα και άρα πάλι δε θα πεθάνουμε ποτέ, άρα οι υπόλοιποι είμαστε ανίδεοι και ανώριμοι κοινωνικά και άρα θα έπρεπε να ντρεπόμαστε, γιατί είμαστε υπηρέτες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων. (Το γράφω και ντρέπομαι)

  Ένα μεγάλο και μεγαλύτερο των μεγάλων, ευχαριστώ, στους κυβερνώντες επίσης πρέπει να απονεμηθεί με κάποια κορδέλα τύπου καλλιστεία για να έχει και γούστο βρε αδερφέ, γιατί ο ιός κολλάει σε πλατείες λαών αλλά δε κολλάει σε εκδηλώσεις μεγαλοαστών, και μόνο εφόσον είσαι πάνω από 1 και 80 και έχεις το δικό σου παγούρι μπορείς να ζήσεις ανενόχλητος από τον ιό αυτόν. Α όχι, οι ψηλοί κινδυνεύουν τελικά. Ευχαριστίες για το άνοιγμα του τουρισμού που φέτος είχε κέρδος που μοιάζει με μέγεθος… γάτας και που έφεραν τον εμφύλιο, ο τουρισμός φταίει, ο έλληνας που δεν προσέχει φταίει. Α ευχαριστίες και για τον εμφύλιο, τα παιδιά αφήστε τα ήσυχα, μην τα αφήνετε ήσυχα, όχι.  

  Τέλος, μια ειδική μνεία στο είδος, το οποίο ανήκω για την ατελείωτη απαράμιλλη και ατελείωτα απαράμιλλη διασκέδαση που μου προσφέρει τους τελευταίους μήνες, προσευχόμενος πάντα να τελειώσει κάποτε αυτό το τρενάκι του τρόμου του οποίου οι μπαταρίες δεν θα τελειώσουν ποτέ. Γνώμη μου.

  Και τελικά, ξέρεις το πρόβλημα ποιο είναι; Το παγουρίνο. Εγώ, δεν είχα. Και αυτό που όλη την εβδομάδα ακούγεται μέσα μου περισσότερο από κάθε τι, είναι «Κυρία, εγώ δεν έχω παγουρίνο;»

ΥΓ. Χαλάρωσε τα φρύδια σου.

 

Scroll to Top