Παρασκευή 29 Μάιος 2020 8:50      

- Δόξα τω Θεώ, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας!
- Ναι, ρε! Με πρόλαβες. Αυτό ήθελα να πω κι εγώ! Από το στόμα μου το πήρες!
- Μπα; Έχουμε τις ίδιες απόψεις;
- Ναι, ρε! Είδες;
- Πόσοι ευτυχισμένοι πρέπει να είμαστε που μπήκαμε στον Δεκέμβριο. Πάει ο Νοέμβριος! Ευτυχήσαμε να τον διαβούμε σώοι και αβλαβείς. Τελικά δεν είναι και τόσο άσχημα να ζήσεις στην Ελλάδα. Μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα, μήνα με το μήνα, τσούκου τσούκου περνάει ο καιρός! Δόξα τω Θεώ! Την υγεία μας να έχουμε να περνάει ο καιρός!

- Με συγχωρείς Βόλφγκανγκ αλλά έχω την διάθεση να σε μαλώσω!
- Κάνε κράτει!
- Όχι, θα τον μαλώσω, θα τον μαλώσω. Πρέπει…
- Τι έκανε πάλι;
- Πάλι μας βγήκε γαλαντόμος και συγχρόνως εκνευρισμένος το λιγότερο!
- Ζοχαδιασμένος δηλαδή!
- Ακριβώς!
- Τι τον πείραξε τώρα;
- Σου λέει, δεν προχωράει το πρόγραμμα… Κάναμε τόσα πράγματα, αλλά εσείς πάτε λάου λάου…
- Εμείς κάναμε τόσα πράγματα;

- Καλό είναι να μην τρως τυρόπιτα στο δρόμο!
- Γιατί; Απαγορεύεται; Θα βρωμίσει ο δρόμος από τα ψίχουλα;
- Όχι, αλλά μπορεί να παρεξηγηθείς.
- Άντε να δούμε, τι άλλο θα ακούσουμε!
- Είναι σημειολογικό το όλο θέμα!
- Αυτό, που σε οτιδήποτε βάζεις και ένα περιτύλιγμα επιστημοσύνης με τρελαίνει! Αλλά και αυτό με την τυρόπιτα έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
- Ρε, χαζέ, το να τρως τυρόπιτα στο δρόμο μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο!

- Τι είναι αυτό;
- Τίποτα, ρε! Να, μια λίστα!
- Λίστα; Τι λίστα;
- Τίποτα, ρε! Να, από το σούπερ μάρκετ… Μακαρόνια, ζάχαρη…
- Κατάλαβα, κατάλαβα… Είπα κι εγώ καμιά λίστα της προκοπής…
- Τι εννοείς; Ήθελες να είχε η λίστα χαβιάρι και σαμπάνιες;
- Άντε και λίγο κρασάκι…
- Α! Κρασί παίρνουμε από το χωριό… Αυτά τα εμφιαλωμένα…
- Καλά, καλά…
- Για πες μου, όμως, τι λίστα εννοούσες;

- Φεύγω! Φεύγω! Φεύγω!
- Το ακούσαμε ρε! Μια φορά φτάνει!
- Φεύγω ρε! Βρήκα την καινούρια γη της επαγγελίας!
- Και εσύ τέκνον Βρούτε; Ποιος θα μείνει τελικά σ’ αυτήν τη ρημάδα τη χώρα;
- Αφού αυτός είναι ο σκοπός τους! Γιατί να μην τους βοηθήσω κι εγώ σαν καλός χριστιανός;
- Και που θα πας με το καλό;
- Όχι, πολύ μακριά, θα βλεπόμαστε συχνά. Μέχρι τα Τίρανα!
- Τα Τίρανα; Τα Τίρανα τα γνωστά;
- Ναι, ρε, Αλβανία!
- Και είναι η Αλβανία η καινούρια γη της επαγγελίας;
- Αμέ!

- Τι ωραία! Κάθε φέτος και καλύτερα!
- Πο, πο! Που την θυμήθηκες; Πόσα χρόνια είχα να την ακούσω αυτήν την παροιμία!
- Την άκουσες καλά;
- Ναι, πολύ καλά! Γιατί;
- Διότι δεν έχει άλλο! Μας τελείωσε. Δεν θα την ξανακούσεις! Τώρα ισχύει κάθε πέρσι και καλύτερα! Τώρα…  περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις!
- Δηλαδή, κάθε πέρσι και καλύτερα; Αυτό θα επικρατεί;
- Άμα το θες κι αλλιώς, πες το κι αλλιώς! Κάθε φέτος και χειρότερα! Διαλέγεις και παίρνεις!
- Τι να διαλέξω; Τι να πάρω και τι να αφήσω…

- Σίγουρα έχει το κληρονομικό χάρισμα!
- Ποιος, ρε;
- Ο Άδωνις!
- Κοίτα, αυτός έχει πολλά χαρίσματα! Όσο να ‘ναι, θα είναι το DNA που…
- Γιατί; Είχαν στο σόι του κανέναν προφήτη;
- Τι θες να πεις;
- Προφήτης, ρε! Που λέει τα μελλούμενα!
- Εεε! Όσο και να πεις με την Πυθία, τόσα χρόνια ένα αλισβερίσι θα το είχε… Αλλά γιατί το λες;

- Είμαστε χτυπημένοι! Αυτό είναι!
- Χτυπημένοι; Τι χτυπημένοι;
- Όπως λέμε, χτυπήθηκε από κεραυνό, χτυπήθηκε από την επάρατο, χτυπήθηκε από την γρίπη…
- Δεν καταλαβαίνω Χριστό!
- Και εμείς μία από τα ίδια…
- Από ό,τι ξέρω δεν υφίσταται κάτι ανάλογο…
- Ρε, εμείς είμαστε χτυπημένοι από την κρίση… Και πρέπει να είμαστε πολύ βαριά… Πάρα πολύ… Μη σου πω ότι πνέουμε τα λοίσθια…

- Πήραμε την κάτω βόλτα, όμορφη μου Παναγιώτα
- Κεφάκια; Κεφάκια; Βλέπω το κρασάκι σού έφτιαξε την διάθεση.
- Αν μου έφτιαχνε την διάθεση θα τραγουδούσα άλλο άσμα και όχι αυτό. Κανένα ξεσηκωτικό, για να ανάψουν τα αίματα λιγάκι.
- Τι θες να πεις για τα αίματα;
- Παγωμένα είναι τα αίματα, σαν τον βόρειο Πόλο ένα πράγμα! Στην κατάψυξη…
- Μπρρρρ… Με πάγωσες μόνο που το είπες…
- Ναι, αλλά οι θεσμοί έχουν αντίθετη γνώμη… Διοικούν εν θερμώ…

- Ψωμί, παιδεία, ε-λευ-θε- ρί-α…
- Τι βλέπω; Προετοιμάζεσαι για καμιά πορεία; Άργησες λίγο, αλλά δεν πειράζει. Πάντα υπάρχει χρόνος για όλα. Διάθεση να υπάρχει και τι στον κόρακα!
- Γιατί άργησα, ρε; Το αίτημα δεν είναι της ημέρας! Δεν είναι για μια μόνο μέρα! Είναι για όλες τις ημέρες του χρόνου!
- Εγώ δεν βλέπω τις υπόλοιπες μέρες να γίνεται αυτό!
- Τι θες; Κάθε μέρα να βγαίνουμε στους δρόμους και να παρελαύνουμε φωνάζοντας ψωμί και τα λοιπά; Δεν γίνεται αυτό! Είναι πρακτικώς αδύνατο!
- Μέσα είσαι! Παραπάει! Αλλά για πες μου, πόσα χρόνια έχουμε που φωνάζουμε ψωμί, παιδεία, ε-λευ-θε-ρί-α;
- Ουου…! Δεκαετίες!
- Τι σημαίνει αυτό;
- Τι σημαίνει;

 

Σελίδες

Scroll to Top