Τετάρτη 26 Σεπ 2018 6:24      

Η ομορφιά στην Κατερίνη έχει όνομα που το στολίζει η τέχνη της αισθητικής (Μέρος Ι)

Η ομορφιά στην Κατερίνη έχει όνομα που το στολίζει η τέχνη της αισθητικής!!!

Η επιστήμη της Αισθητικής αποτελεί μία εκ των ταχύτατα αναπτυσσόμενων και περιζήτητων σύγχρονων επιστημών.

Το επάγγελμα της Αισθητικού τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε διαχωριστεί στη συνείδηση του κόσμου, από το επάγγελμα των μανικιουρίστ. Τελευταία οι προσπάθειες που κατέβαλαν οι πτυχιούχοι Αισθητικοί δείχνει να αποδίδουν καρπούς.

Αδίκως, οι Αισθητικοί (πτυχ. ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης – Αθηνών) δεν τύγχαναν της αναγνώρισης του επιστημονικού κόσμου και δη του παραϊατρικού, στον οποίο και ανήκει ο κλάδος της Αισθητικής.

Πρόσφατα μάλιστα το τμήμα ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ – ΚΟΣΜΕΤΟΛΟΓΙΑΣ  εισήχθη στο Πανεπιστήμιο και ειδικότερα στο τμήμα ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ  με κατεύθυνση ΔΕΡΜΟΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ.

Ειδικότερα Αισθητικός ονομάζεται ΜΟΝΟ ο πτυχιούχος των δύο σχολών (ΑΤΕΙ Θ – ΤΕΙΑ) οποιοσδήποτε άλλος απόφοιτος τεχνικών σχολών  ιδιωτικών και δημοσίων ΙΕΚ ΔΕΝ μπορεί να αυτοπροβάλλεται ως ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ καθώς αποτελεί ποινικό αδίκημα αυτό «της αντιποίησης επαγγέλματος» και διώκεται ΝΟΜΙΚΑ. Ο/Η Αισθητικός (πτυχ. ΑΤΕΙΘ) έχει το επαγγελματικό δικαίωμα να διατηρεί δικό της/του εργαστήριο – ινστιτούτο – κέντρο Αισθητικής ή να συνεργαστεί – συστεγαστεί με οποιαδήποτε Ιατρική Ειδικότητα.

Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση είναι:

* η αντιμετώπιση – θεραπεία υπερτρίχωσης. (χρήση Λέιζερ – ενζυμικής αποτρίχωσης )

* η αντιμετώπιση – διαχείριση προβλημάτων  του προσώπου όπως οι ρυτίδες, η χαλάρωση κλπ.

* η αντιμετώπιση από εξειδικευμένες Αισθητικούς Ποδολόγους προβλημάτων που αφορούν τα κάτω άκρα

* η αποκατάσταση ουλών, δυσχρωμιών, αλωπεκιών, σχηματισμός θηλών μετά από μαστεκτομή, με τη μέθοδο της δερμογραφιστικής.

H περιποίηση του προσώπου και ο χρωματισμός του δηλαδή το  μακιγιάζ, όπως σήμερα το αποκαλούμε για  να φτάσει στη σημερινή του μορφή πέρασε από διάφορα στάδια εξέλιξης.

Στην αρχαία Ελλάδα ήταν διακριτικό. Το χρώμα του δέρματος φωτεινό και αυτό το κατάφερναν με το άπλωμα ανθρακικού μολύβδου. Μάγουλα και χείλη τονίζονταν ελαφρά με απαλό κόκκινο χρώμα.  Το κόκκινο το έπαιρναν από λουλούδια, καρπούς και ρίζες δέντρων και φυτών.  Στα μάτια έβαζαν στο επάνω βλέφαρο μαύρη λεπτή γραμμή και μαύρη σκιά στο χώρο του βλεφάρου.  Τις βλεφαρίδες τις έβαφαν μαύρες και τις γυάλιζαν με ένα μίγμα που φτιαχνόταν από ρετσίνι, αμμωνία και αυγό.  Τα φρύδια πάλι τα τόνιζαν με μαύρο χρώμα το οποίο έπαιρναν από καπνιά.  Όσο για τα χείλη δεν ήταν έντονα γιατί ήθελαν να εστιάζουν την προσοχή στο βλέμμα και όχι στα χείλη.

Το μακιγιάζ στην Αρχαία Ρώμη αντίθετα ήταν βαρύ και υπερβολικό γιατί αποτελούσε παράγοντα επίδειξης του πλούτου.  Το δέρμα φαινόταν άσπρο και τα μάγουλα είχαν έντονο κόκκινο χρώμα.  Στα μάτια υπήρχε μεγάλο παχύ περίγραμμα και οι βλεφαρίδες ήταν πολύ βαμμένες με μαύρο χρώμα και πολλές φορές φορούσαν από   επάνω ακόμη και ψεύτικες.  Τα φρύδια με τη σειρά τους αποτριχώνονταν λίγο αλλά βάφονταν με έντονο μαύρο χρώμα.  Τα χείλη ήταν και αυτά έντονα αλλά εδώ το χρώμα τους ήταν κόκκινο.

Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν διττής χρησιμότητας.    Από τη μία χρησιμοποιείται για να ομορφύνει τα χαρακτηριστικά του προσώπου και από την άλλη ως αντιηλιακή προστασία.  Το μακιγιάζ είναι έντονο, έχει αρμονία στα χρώματα αλλά είναι πολύ πολύπλοκο.  Πολλές φορές οι γραμμές του περιγράμματος των ματιών φεύγουν εντελώς έξω από τα όρια του ματιού προς τους κροτάφους.  Στα βλέφαρα απλώνονταν πράσινη ή μπλε σκιά ενώ και στη μέση του επάνω βλεφάρου συνήθως υπήρχε μία έντονη ίδιου χρώματος οριζόντια γραμμή.  Τα φρύδια βάφονταν επίσης με μαύρο χρώμα, ήταν παχιά με καθοδική φορά.  Τα χείλη ήταν έντονα περιγεγραμμένα με σκούρο καφέ το οποίο προς το εσωτερικό των χειλιών κατέληγε σε σκούρο κόκκινο.

Στις ανατολικές χώρες, Κίνα και Ιαπωνία,  πάλι το μακιγιάζ ήταν προνόμια μόνο της υψηλής κοινωνικής τάξης.  Το δέρμα βαφόταν άσπρο για έντονη λάμψη ενώ τα χείλη ήταν μικρά στρογγυλεμένα και κόκκινα.  Τα μάτια περιγράφονταν με μαύρο χρώμα και τα φρύδια ήταν ανοδικά και λεπτά, καλοσχηματισμένα.

Κατά το Μεσαίωνα υπήρχαν μεγάλες αλλαγές στο μακιγιάζ.  Το μακιγιάζ ήταν σχεδόν διάφανο, υπερβολικά απαλό και φυσικό.  Το ιδανικότερο σχήμα προσώπου ήταν το μακρόστενο και χωρίς γωνίες.  Τα φρύδια αποτριχώνονταν εντελώς ή σχημάτιζαν λεπτή γραμμή και τα μάτια τονίζονταν ελαφρά σε αμυγδαλωτό σχήμα.  Τα χείλη, τα μάγουλα και οι βλεφαρίδες ήταν από ελαφρώς ώς καθόλου βαμμένα.

Στην Αναγέννηση πάλι το μακιγιάζ γίνεται πιο έντονο, κυριαρχεί ο τονισμός  των χαρακτηριστικών.  Τα μάτια σχηματίζονται σε αμυγδαλωτό σχήμα με μαύρο χρώμα, δείχνουν μεγαλύτερα και τα μάγουλα βάφονται με ένα βαθύ βυσσινή χρώμα.  Τα χείλη δεν είναι τόσο έντονα είναι ελαφρώς κόκκινα.

Τέλος από τον 17ο αιώνα και μετά το μακιγιάζ περνά σε δεύτερη μοίρα και η προσοχή δίνεται στην κόμμωση και το ντύσιμο.  Χρησιμοποιείται μόνο πούδρα λευκή και ελαφρό μαύρο περίγραμμα στα μάτια.  Το 18ο αιώνα υπάρχει μία αντιστροφή των πραγμάτων προς την υπερβολή.  Στα μάγουλα τοποθετούνταν έντονο κόκκινο κυκλικά, τα φρύδια ήταν φυσικά και γυάλιζαν και τα χείλη έντονα κόκκινα.  Το πρόσωπο δε, ήταν καλυμμένο με ένα παχύ λευκό στρώμα.  Στα φρύδια δε γινόταν καθόλου αποτρίχωση και τα μάτια περιγράφονταν πάλι με μαύρο χρώμα.

Τη δεκαετία του 1960 άρχισαν δειλά να εμφανίζονται οι πρώτες αισθητικοί με πτυχίο στην Κατερίνη.

Η Βιέννη ήταν η πόλη που εκπαίδευσε τις πρώτες επαγγελματίες  που βρέθηκαν στην Κατερίνη για να περιποιηθούν τα πρόσωπα των γυναικών  και να προσφέρουν στην αισθητική αναβάθμιση  της επιδερμίδας προσώπου, ποδιών και χεριών.

Η πρώτη ίσως ήταν η Ρούλα Καμπερίδου, η οποία όμως προτίμησε να επιστρέψει στη Βιέννη στην πόλη όπου σπούδασε.

Ήρθε εδώ όμως η Ερρικα Σαλασίδου, αυστριακής καταγωγής, η οποία αγάπησε την Κατερίνη παντρεύτηκε τον αυτοκινητιστή  Παναγιώτη Σαλασίδη δραστηριοποιούμενη επαγγελματικά και έμεινε κοντά μας δημιουργώντας μάλιστα το πρώτο κατάστημα καλλυντικών στην πόλη, στην αρχή της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου  με την ονομασία  «ΕΡΡΙΚΑ».  

Την ίδια περίοδο, γύρω στο 1962,  άνοιξε το ινστιτούτο της η Πίτσα Αδελφοπούλου στην οδό Ιωαννίνων, που είχε αποφοιτήσει από την ίδια σχολή με την Ερρικα Σαλασίδου, στη Βιέννη την Biner Cosmetic και η οποία μετά την αναγνώριση του πτυχίου της από το ΔΙΚΑΤΣΑ  προσέφερε τις υπηρεσίες της στον γυναικόκοσμο της Κατερίνης μέχρι τη συνταξιοδότησή της. Μιλήσαμε μαζί της για την περίοδο εκείνη και η κα Πίτσα μας περιέγραψε τις ωραίες στιγμές που έζησε με τις γυναίκες της Κατερίνης, που και τότε φρόντιζαν τον εαυτό τους ιδιαίτερα, τόσο με περιποιήσεις προσώπου,  ριζική αποτρίχωση,  νυφικό μακιγιάζ και άλλα.

 

Αφιέρωμα ΙΙ

Αισθητική

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top